| Espoo Esbo |
|||
|
|||
 Budynek Nokii w Espoo |
|||
| Państwo |  Finlandia |
||
| Prowincja |  Finlandia Południowa |
||
| Powierzchnia | 528 km² | ||
| Położenie | 60° 12' 36 '' N 24° 39' 36'' E |
||
| Wysokość | 27 m n.p.m. | ||
| Ludność (2005) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja |
229 034 734 os./km² 1 293 093 |
||
| Miasta partnerskie |  Gatczyna (Rosja)
|
||
|
Położenie na mapie Finlandii
  Espoo
Esbo |
|||
 |
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Espoo (szw. Esbo, rus. Э́споо) - miasto w południowej Finlandii, na wschodzie graniczące bezpośrednio z miastem stołecznym Helsinki; drugi pod względem wielkości ośrodek miejski w Finlandii; wraz z miastami Helsinki, Vantaa i Kauniainen tworzy zespół miejski Helsinek.
Espoo obejmuje obszar 528 km², z czego 312 km² stanowi teren lądowy. Populacja Espoo liczy 229,4 tys. mieszkańców (wg danych z 2005).
Od 1972 roku, czyli od momentu utworzenia miasta, jego celem był rozwój przy jednoczesnym zachowaniu w nienaruszonej formie środowiska naturalnego, przez co miasto rozwijało się wokół kilku ośrodków. Skutkiem tego jest obecny podział Espoo na okręgi: Espoon Keskus (Centrum Espoo), Espoonlahti, Kalajärvi, Kauklahti, Leppävaara, Matinkylä-Olari oraz Tapiola.
W dzielnicy Otaniemi mieści się Helsiński Uniwersytet Technologii (Teknillinen korkeakoulu) wraz z doskonale prosperującymi ośrodkami i organizacjami naukowymi, takimi jak VTT - Fińskie Centrum Badań Technologicznych. W dzielnicy Keilaranta działa firma telekomunikacyjna Nokia oraz inne korporacje oparte na nowoczesnych technologiach, m.in. KONE (producent wind i schodów ruchomych), Fortum (branża energetyczna) i spółka telekomunikacyjna Elisa. W mieście działa również polski konsulat honorowy kierowany przez byłego wiceprezesa Nokii, Stefana Widomskiego.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Espoo.
Spis treści |
edytuj Historia
Nazwa miasta pochodzi prawdopodobnie od rzeki Espoo (Espå), której nazwa wywodzi się od szwedzkiego słowa äspe, oznaczającego skupisko topoli, osik. Po raz pierwszy nazwa ta wymieniana jest w 1431 roku.
Pierwsi mieszkańcy przybyli w rejon Espoo około 7000 p.n.e. Początki stałego osadnictwa na tym terenie datuje się na XII-XIII wiek. Historia traktu królewskiego, jaki przebiegał przez Espoo w drodze z Turku do Wyborga sięga XIII wieku. Najstarszy zachowany budynek, kościół w Espoo, pochodzi z ostatniej dekady XV wieku. W późniejszych czasach administracyjne centrum Espoo rozwijało się wokół kościoła i dworca kolejowego.
W roku 1920 Espoo było ośrodkiem wiejskim, liczącym około 9 tys. mieszkańców, z których 70% było szwedzkojęzycznych. Podstawowym źródłem dochodów trzech czwartych ówczesnej populacji Espoo było rolnictwo.
Nagły rozwój nastąpił w latach 40. i 50., Espoo szybko stało się w pełni uprzemysłowione i w 1972 roku otrzymało prawa miejskie. Bliskie położenie względem Helsinek uczyniło Espoo popularnym miejscem zamieszkania ludzi pracujących w stolicy.
W ciągu zaledwie 50 lat, od 1950 do 2000 roku, populacja miasta wzrosła z 22 tysięcy do 210 tysięcy. Od 1945 roku większość mieszkańców miasta jest fińskojęzyczna, w 2006 roku szwedzki był pierwszym językiem zaledwie 9% populacji.
edytuj Demografia
Według danych z 2005 roku, 95,7% mieszkańców Espoo jest narodowości fińskiej. 78,1% populacji deklaruje wyznanie luterańskie, 1,2% prawosławne, 1,4% należy do innych grup wyznaniowych, a 19,2% nie utożsamia się z żadną religią.
Liczba mieszkańców w poszczególnych rejonach Espoo w roku 2005:
|
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
edytuj Obiekty turystyczne
Najczęściej odwiedzane przez turystów miejsca w Espoo to:
- pracownia malarza Akseliego Gallen-Kalleli w Tarvaspää, mieszcząca się w eklektycznym zamku, zaprojektowanym przez samego artystę.
- Uniwersyter w Otaniemi - biblioteka oraz główny gmach uczelni są dziełem słynnego fińskiego architekta Alvara Aalto.
- Tapiola (szw. Hagalund) - nowoczesne centrum handlowe, w momencie oddania do użytku uznane za arcydzieło fińskiej urbanistyki.
- Park Narodowy Nuuksio, z licznymi szlakami spacerowymi, narciarskimi i miejscami kampingowymi.
- stary kościół z XV w., najstarszy budynek w Espoo
- Muzeum Samochodów, w którego zbiorach znajduje się ponad sto oldtimerów z początku XX w.
Ciekawostką dla polskich turystów może być wkomponowane w krajobraz naturalny osiedle mieszkaniowe, zaprojektowane przez polskich architektów: J. Chmielewskiego, J. Kazubińskiego i K. Kurasia.
edytuj Znani mieszkańcy Espoo
- Niilo Tarvajärvi, prezenter radiowy i telewizyjny
- Outi Alanen, aktor
- Taneli Mäkelä, aktor
- Vuokko Hovatta, aktor i piosenkarz
- Virpi Hämeen-Anttila, pisarz
- Pekka Kuusisto, skrzypek
- Tero Lehterä, hokeista
- Antti Törmänen, hokeista
- Jere Lehtinen, hokeista
- Jami Puustinen, piłkarz
- Janne Saarinen, piłkarz
- Marcus Grönholm, dwukrotny rajdowy mistrz świata
- Kimi Räikkönen, mistrz świata Formuły 1
- J. J. Lehto, kierowca Formuły 1
- Alexi Laiho, wokalista i gitarzysta zespołu Children of Bodom
- Henkka Seppälä, basista zespołu Children of Bodom
- Janne Wirman, klawiszowiec zespołu Children of Bodom
- Ox, właśc. Samer el Nahhal, basista zespołu Lordi
- Aki Hakala, perkusista zespołu The Rasmus
- Erna Siikavirta (pseudonim Enary), była pianistka i klawiszowiec zespołu Lordi
- Petri Lindroos, gitarzysta i wokalista grup Norther i Ensiferum.