| Nuuk | |
 Centrum miasta |
|
| Państwo |  Dania |
| Terytorium zależne |  Grenlandia |
| Region | Kitaa |
| Gmina | Nuuk |
| Burmistrz | Per Berthelsen |
| Położenie | 64° 10' 0 '' N 51° 45' 0'' W |
| Ludność (2007) • liczba ludności |
15 047 |
| Kod pocztowy | DK-3900 |
| Miasta partnerskie |  Cuxhaven, |
|
Położenie na mapie Grenlandii
  Nuuk
|
|
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa miasta | |
Nuuk (duń. Godthåb) – największe miasto i port Grenlandii, stolica duńskiego terytorium zależnego. Położone w południowo-zachodniej części wyspy, nad Cieśniną Davisa, ok. 240 km na południe od koła podbiegunowego.
Port handlowy i rybacki. Zakłady przemysłu spożywczego – przetwórstwo ryb; niewielka stocznia. Ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy wyspy. Siedziba Uniwersytetu Grenlandii (gren. Ilisimatusarfik), zał. 1983.
Także stolica jednostki administracyjnej Nuuk o pow. ok. 100 tys. km2, zamieszkanej przez ok. 17 tys. osób.
W Nuuk znajduje się kilka szkół wyższych, w tym Uniwersytet Grenlandzki, jedyny taki na wyspie. Na Grenlandii działają też linie lotnicze Air Greenland. W mieście jest też nieczynna skocznia narciarska Ravnebakken o punkcie konstrukcyjnym wynoszącym 30 m.
edytuj Historia
Miejsce w którym znajduje się Nuuk ma długą historię, tworzoną przez różne nacje. Pierwszymi mieszkańcami tych terenów byli ludzie zwani kulturą Saqqaq, którzy pojawili się tam około 4750 roku p.n.e.[1]. W dziesiątym wieku tereny te zaczęli eksplorować Wikingowie, którzy z czasem także się na nich osiedlili. Inuici i Wikingowie żyli razem na tym obszarze od ok. 1000 roku n. e. do około 1500 n. e., kiedy to nastąpił nagły zastój rozwojowy, spowodowany prawdopodobnie zmianami klimatu.
Osada, nazwana Dobra Nadzieja (duń. Godthåb), założona została w 1721 przez norweskiego misjonarza Hansa Egede’a w pobliżu miejsca wcześniejszego osadnictwa inuickiego i skandynawskiego z X-XIV w. (tzw. kolonia zachodnia – westri-byggd). W 1979, wraz z uzyskaniem autonomii, nastąpiła zmiana nazwy na Nuuk.
edytuj Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Olga Walendziak: Archeologia z DNA czytana (pol.). wyborcza.pl, 2010-02-11 11:15. [dostęp 2010-02-12]. s. 1.